اربعین؛ نشانگر تدبیر خاندان پیامبر(ص) و احیاگر حقیقت شهادت
حسينى براى هميشه جاودانه شد و اين كار پايهگذارى گرديد. اگر بازماندگان شهدا و صاحبان
اصلى، در حوادث گوناگون - ازقبيل شهادت حسينبنعلى(عليهالسلام) در عاشورا - به حفظ
ياد و آثار شهادت كمر نبندند، نسلهاى بعد، ازدستاورد شهادت استفادهى زيادى نخواهند برد.
درست است كه خداى متعال، شهدا را در همين دنيا هم زنده نگه مىدارد و شهيد به طور
قهرى در تاريخ و ياد مردم ماندگار است؛ اما ابزار طبيعىيى كه خداى متعال براى اين كار -
مثل همهى كارها - قرار داده است، همين چيزى است كه در اختيار و ارادهى ماست. ما
هستيم كه باتصميم درست و بجا، مىتوانيم ياد شهدا و خاطره و فلسفهى شهادت را احيا
كنيم و زنده نگهداريم. اگرزينبكبرى(سلاماللهعليها) و امام سجاد(صلواتاللهعليه) در طول
آن روزهاى اسارت - چه در همان عصر عاشورا دركربلا و چه در روزهاى بعد در راه شام و
كوفه و خود شهر شام و بعد از آن در زيارت كربلا و بعد عزيمت به مدينه وسپس در طول
سالهاى متمادى كه اين بزرگواران زنده ماندند - مجاهدات و تبيين و افشاگرى نكرده بودند و
حقيقت فلسفهى عاشورا و هدف حسينبنعلى و ظلم دشمن را بيان نمىكردند، واقعهى
عاشورا تا امروز، جوشان و زنده و مشتعل باقى نمىماند.
چرا امام صادق(عليهالصلاهوالسلام) - طبق روايت - فرمودند كه هر كس يك بيت شعر
دربارهى حادثهىعاشورابگويد و كسانى را با آن بيت شعر بگرياند، خداوند بهشت را بر او واجب
خواهد كرد؟چون تمام دستگاههاى تبليغاتى، براى منزوى كردن و در ظلمت نگهداشتن
مسالهى عاشورا و كلا مسالهى اهلبيت، تجهيز شده بودند تانگذارند مردم بفهمند چه شد و
قضيه چه بود. تبليغ، اينگونه است. آن روزها
هم مثل امروز، قدرتهاى ظالم و ستمگر، حداكثر استفاده را از تبليغات دروغ و مغرضانه و
شيطنتآميزمىكردند. در چنين فضايى، مگر ممكن بود
قضيهى عاشورا - كه با اين عظمت در بيابانى در گوشهيى از دنياى اسلام اتفاق افتاده - با اين
تپش ونشاط باقى بماند؟ يقينا بدون آن تلاشها، از بين مىرفت.درسى كه اربعين به ما
مىدهد، اين است كه بايد ياد حقيقت و خاطرهى شهادت را در مقابل طوفان تبليغات دشمن
زنده نگهداشت. ۱۳۶۸/۰۶/۲۹